Alraks alszarki - popularny belly dance, czyli taniec brzucha, korzeniami sięga starożytnego Egiptu. Wywodzi się z tradycji duchowej. Jego patronką i opiekunką jest Izyda - bogini księżyca, magii, tajemnicy i piękności - symbol kobiecości.

Dawniej taniec brzucha tańczono w świątyniach - stanowił on swoisty obrzęd, dzięki niemu otwierały się czakry w kierunku Matki Ziemi. Związany był z płodnością i narodzinami -  kiedy jedna z kobiet rodziła, reszta tańczyła w komnacie obok, aby zjednać siły natury i wspomóc rodzącą. Taniec był modlitwą o łatwy, bezbolesny poród.

W 680 roku pne w wyniku inwazji Arabów na Egipt, taniec rozprzestrzenił się, zmieniając swoje pierwotne znaczenie. Stał się tańcem o charakterze erotycznym - tańczonym w haremie dla rozrywki mężczyzn, gdzie zatracił swoje pierwotne, duchowe znaczenie...Do Europy trafił pod nazwą taniec brzucha.

W belly dance biodra przepasuje się chustami we wszystkich kolorach tęczy, dodatkowo o zdobionymi srebrnymi lub złotymi monetkami, które pobrzękują w tańcu, podkreślając taneczny ruch bioder. Mogą to być także kamyczki, cekiny, koraliki - wybór strojów do tańca arabskiego jest przeogromny i tak naprawdę zależy od potrzeb i wyobraźni tancerki...

Wbrew pozorom taniec brzucha nie opiera się tylko na poruszaniu brzuchem. Tak naprawdę w belly dance tańczy wszystko –alraks alszarki to uruchomienie każdej części ciała w rytm arabskich dźwięków. Szczególnie trudne są izolacje arabskie – poruszanie oddzielnie biodrami, tułowiem, głową i wężowe ruchy kręgosłupa. Szczytem perfekcji jest podkreślanie ciałem melodii i rytmu.

Bardzo ważnym elementem tańca są dłonie - arabski wabik. Bardzo często ozdabiane przez tancerki henną. Dłonie opowiadają historię. Snują opowieść o miłości, namiętności, rozpaczy, szczęściu i zwątpieniu.

Czasami są to historie pełne łez i rozpaczy, czasami śmiechu i słońca. Rozpuszczone włosy – kolejny ważny element tańca arabskiego, opadają zmysłowo na ramiona, kark i plecy...

Stroje wschodnie zachwycają bogactwem kolorów i ozdób. Turkus, szafir, purpura, czerń, karmin...Tańczy się z woalem, skrywając za nim ciało, a ukazując tylko jego zarys. Można tańczyć z kwiatem, z mieczem, z tacą pełną płonących świec, z laską, ze skrzydłami Izis, z cymblami.

Belly dance opiera się głównie na improwizacji. Ustalone choreografie tańczy się grupowo, ale w tańcu indywidualnym większość tancerek improwizuje. Wymaga to doskonałej znajomości ścieżki dźwiękowej, do której się tańczy. W związku z tym, nigdy nie powtórzy się ten sam taniec, jest ulotny i zmienny, ze względu na to, że jest improwizacją.

Jak głosi legenda - każda kobieta od urodzenia nosi w sobie taniec brzucha, niezależnie od tego, w jakim kraju się urodziła i jaki ma kolor skóry. W belly dance nie liczy się ani tusza, ani wiek – liczą się chęci. Tańczyć może każda z nas...